‍Skieppestront…

‍

‍Even in blokje om. It waar wie no net echt moai, mar it wie yn elts gefal droech. En fiis kâld, wetterkâld. Mar dêr kinne jo je tsjin klaaie. Winterjas oan, dikke sjaal om en de hoed oer de eagen. Dêr gie it hinne…

‍

‍Sa no en dan kamen jo lotgenoaten tsjin. Doarpsgenoaten dy’t de kjeld ek wjerstiene. Want in kuierke is goed foar lichem en geast. De geast dy’t sa tûk wurdt fan sa’n kuierke dat jo by it elkoar tsjinkommen allinne mar: Wat is it kâld net? stammerje kinne.

‍

‍In stikje fan de rûte rint lâns de Hantumerfeart. Oer in stikje greide dêr’t mei grutte betonplaten in paadsje yn oanlein is. Simmerdeis leit it faak fol gers as de boer krekt meand hat, mar no lei it fol skieppestront.

‍

‍De skiepkes toffelen moai oer it noch wite gers en giene oan ‘e kant doe’t ik oankuierjen kaam. Mar dat wat se achterlitten hiene, lieten se moai lizze. Skiepkes, kin dat no net oars? Kinne jimme net oan de oare kant fan it lân jimme behoefte dwaan? As kakt dat no ienris nofliker, sa’n moaie grize betonplaat.

‍

‍Tsja, en dan wolle jo skjin de ein fan it paad helje. Mar dat wie hast ûnmooglik. Droege, skjinne stikjes wiene der amper te sjen. Hoeden stapte ik fan it iene strontfrije plakje nei it oare. Wilens jo ûnder it kuierjen oars moai genietsje kinne fan de fiere kimen, stiene myn eagen no rjochte nei it ierdopperflak. It sil wol in koddich gesicht west wêze. In kuierder mei de noas op ‘e skuon, hippend fan it iene skjinne plakje nei it oare. No ja, skjin… Keutelleas, sille wy mar sizze…

‍

‍Ik hie my foarnaam om oan it ein fan it paadsje wer om te kearen en dan sa wer nei hûs. Mar dan moast ik nochris oer de Kakleane. Dat gie my te bot. Dan it hiele rûntsje mar ôfmeitsje, koe ik de skuon ek wer moai skjinrinne…

‍

‍De doarpsgenoaten dy’t ik tsjin kaam en dy’t it paadsje noch tegoede hiene, seach ik begrutlik oan. Soe ik se warskôgje moatte foar it leed dat harren te wachtsje stie? Ik die it mar net. Harren blokje om soe der fêst net om feroarje, want dan soene se wer hielendal werom moatte. 

‍

‍Dat ik liet it mar by: Goeie!

‍

‍Ien rudich skiep makket mear…

‍

‍

‍