Steuring…


Wy hiene in pear wike ferlyn in bêste stroomsteuring yn ús doarp. Neffens de gelearden misten wy in fase. Liander wie al drok oan it wurk en it soe oan’t in oere as acht duorje. Foel wat tiid oanbelange ta…


Net dus…


Doe’t om in oere as seis de boel wer ynskeakele waard (dus rom foar de ferwachte eintiid) knipperen de ljochten hiel bot en ynienen wie de boel wer út. De steuringsmelder fan Liander, dy’t lokkich mei de mobile telefoan berikber wie, joech no as ferwachte eintiid in oere as njoggen oan. 21:15 Om krekt te wêzen. Wer stroom foardat it donker waard…


Ek net dus…


It begûn al te skimerjen dat dochs mar op syk nei kearsljocht en bûslampen. Lokkich ha wy soks op foarrie. Dat noch even wachtsje, wy koene elkoar noch sjen, ear’t wy it keunstljocht ûntstekke soene. Boppedat wie it noch gjin kertier oer njoggenen. Mar doe’t wy om dy tiid hinne wer op de melder seagen, seagen wy dat de eintiid wer ferskood wie. Oan’t middernacht. Dochs mar de kearsen oan.


Foel ek noch net ta!


It wie al goed skimerich, ja hast tsjuster, doe’t ik de kearsen yn in stander prutste. Passe fansels foar gjin meter, mar mei goed wat aluminiumfoly om de foet fan de kears, stie hy dochs aardich stevich. Mar hy wie mei gjin mooglikheid oan te krijen. De gasbrander der al by, hy die it net!


Huh? Sokke kearsen gean dochs in ivichheid mei? Ja, wy hiene se yn jierren net brûkt, mar dat makket dochs neat út by sokke dingen? De bûslampe der mar by, miskien wie it lont te koart, as stie it bryk en koe hy sa de flam net fetsje. Tsjonge, it die bliken dat myn stroomsteuringsskills aardich ferjierre wiene, want ik hie de kears oer de kop yn de stander setten. Tsja, dan kinne jo stoke wat je wolle, mar dan wurdt it neat. Doe’t ik de hiele boel omboud hie, brânden de kearsen lokkich goed en giene wy yn krystsfear de jûne yn.


Mar ja, oeral wie de stroom ôf. Gjin kofje, gjin ferwaarming, gjin ynternet, gjin telefyzje, neat die it. Ja, de mobile telefoan, op ‘e akku, mar ek dêr fleach it persintaazje stroom as in raket nei ûnderen. Want de buertapp ûntplofte en elk moast fansels fanwegen de ferfeling meidwaan oan dit petear. 


Wy binne moai oan it spultsje dwaan west. En om de dûbedlsinnigens fan dizze opmerking te ûntkrêftsjen, sjogge jimme by dit stikje in foto fan dizze aktiviteit. Wol ûnder de tekkens, mar kreas by de tafel en sels mei seis dobbelstiennen…


Om likernôch middernacht wie de steuring noch net oer en nei in oere spuljen hiene wy ús nocht. Wy soene ús lûken mar ticht dwaan. Undertusken wie de eintiid fan de steuring al wer opskood: oan’t trije oere nachts! Doe’t wy ús klear makken foar de reis nei dreamlân wiene wy al wat benaud dat wy ús by de ynskeakeling fan de stroom kapot skrikke soene. Wy wisten ommers net hokfoar apparaten en ljochten noch oan stiene?! Sa as de ôfsûchkape in de keuken, stie die noch oan? Wy soene midden yn ‘e nacht rjochtop yn bêd sitte at dizze ynstallaasje nei de steuring oangean soe. En nei’t ik safolle mooglik knoppen kontrolearre hie, hope ik dat it tafalle soe, wy soene it moarnier wol sjen…


Mar wy hiene ús gerdinen amper ticht as dêr wie de stroom wer! It foel ta, allinne it ljocht fan de WC stie noch oan… Wy koene ús no rêstich deljaan.


De folgjende deis liezen wy op de webside fan Liander dat wy ek noch yn oanmerking kamen foar in fergoeding. De steuring hie langer as 4 oeren duorre en dat sette it fergoedingsmeganisme yn wurking. Mar ryk soene wy der net fan wurde. Dat hoecht ek net.


Want hie wol wat, sa’n jûne sûnder stroom…














Pleatst: 16-05-2022 - 14:28 oere - Reagearje? - Nei boppen

 © webdesign: www.vanderhei.de - 2022