En Izak had Ezau lief, want het wildbraad was naar zijn mond; maar Rebekka had Jakob lief.
En Jakob had een kooksel gekookt; en Ezau kwam uit het veld en was moede.
En Ezau zeide tot Jakob: Laat mij toch slorpen van dat rode, dat rode daar, want ik ben moede. Daarom heeft men zijn naam genoemd Edom…
Grifformeard grutbrocht, dat soks sit noch hielendal yn it systeem. (Fyn ik gjin neidiel hjer…) Faaks komme soksoarte fan ferhalen jo dan yn’t sin as jo earne mei dwaande binne. Ik wie oan it itensieden. Ik wie mei in kooksel dwaande om it mar yn bibelske termen te sizzen…
Ik mei graach wat eksperimintearje mei it itensieden. Dan pak ik in resept derby en besykje ik dat te meitsjen. In resepet út de krante, as dat ik in kear sjoen ha op televyzje. By Binnenste Buiten as by Koken met Max.
Is dat no slim as ik soks opskriuw? Dat de lêzers tinke: hearken hat hy neat betters te dwaan? Itensierdersprogramma’s op televyzje? Hy wurdt echt âld…
Ik sjoch altiten mei bewûndering nei sokke koks. Hoe handich at se soks dogge. Hakkkkhakkkhakkk (mei in grut koksmes) en dan wer in sipel yn tûzen stikjes. Soe ik soks ek kinne? Ik doch it altiten oars. Mei in hiel âld en stomp meske hak ik de sipels út’e hân wei yn stikjes. Neat gjin snijplanke as sokssawat. In pear wiken ferlyn hie de frou nije skylmeskes kocht, dat fuortendaliks de tûme iepen.
Nee, nee! Dat bedoel ik net mei dat reade dat reade dêr!
Hawar. Dan ha ik in resept dat ik sjoen ha en dat my wol lekker ta liket bewarre en opslein op myn telefoan. Dan helje ik by it boadskipjen yn de Jumbo de telefoan foar’t ljocht en sykje ik it resept op om te sjen wat der allegearre yn en troch moat.
Want faaks ha jo soks net yn ‘e hûs. Ras el Hanout, bygelyks. Wolris fan heard? No, ik wol. Komt altiten fan pas. In hearlik krûdemingsel. En it wie justerjûn in fraach by 2 voor 12. Dat ik raasde myn kulinêre kennis as echte stjerrekok nei it skerm. Mar de kandidaten rûnen tink ek wolris mei de telefoan troch de Jumbo, want sy wisten it antwurd ek.
Under it sieden fan dit hearlike resept, kaam ik derachter dat ik in yngrediïnt fergetten wie. Ik hie der oerhinne lêzen, want der stie 500 gram tomatenpassata. Ik tocht dat it gewoan tomatenpuree wie. Soks ha wy yn foarried. Mar yn in blikje tomatenpuree sit mar 70 gram. Dat ik hie 430 gram te min.
Mar koks binne kreatyf! Dat leare jo wol as jo regelmjittich nei soksoarte fan programma’s sjogge. Alles kin der trochhinne. Faaks klappe de koks it der sa yn. Mei de hannen. 1 teeleppel anyskrûden en hup sûnder dat der ek mar in teeleppeltsje oan te pas komt in hiele bats krûdeguod yn de pâne. Hu? Wat ha jimme grutte teeleppels…
Tomatenpassata… tomatenpassata. Hoe kom ik dêr no oan? Nei de buorlju? Ha jim ek tomatenpassata foar my? Se sjogge my oankommen: Ha’k myn auto op jimme parkearplak setten?
Wacht, ik hie noch wat tomaten yn de kuolkast lizzen. As ik dy no ris plat slach en goed trochelkoar hutselje, dan krije jo ek in pasta. Mar it wiene mar in protsje. Lang gjin 500 gram!
Mmm. Miskien it potsje pastasaus dat ik noch te stean hie? Waard ek ôfkard. Want der sieten te folle oare yngrediënten trochhinne.
Idee! Ketchup! Ek fan tomaten makke.
Earst in bytsje puree priuwe, doe in flutske ketchup. Smakke hast itselde. Dat wie de oplossing!
Alles siet yn ’e panne, ynklusyf it skaaltsje mei ketchup. Ik hie it fan te foaren woegen. Mear as genôch tomateguod siet der yn. De stoof moast 45 minuten pruttelje. Sa no en dan even omriede, dat Ezau uit het veld koe mar komme. (Eins bedoel ik: de frou dy’t nei de hynders wie, koe aanst sa oanfalle…) Hynders rinne ek bûten op it fjild, begripe jimme?
It smakke hearlik. It is wol hiel read, sa smikkele de frou. Hja, stammere ik. Dat komt fan de reade biten, dy sitte der ek trochhinne… Wy ieten it mei rys en wy hiene in protte oer, want it resept wy foar 4 persoanen. No ha wy moarn ek noch wat, sa murk ik op doe’t wy alles behimmele hiene. En dan ite wy it dan mei jirpels. Want neffens it resept koe dat ek.
Wy hiene it al ris earder hân, mar dit kear wie it wol sa lekker. Soe dat fan de ketchup komme? Fêst. Dat wurdt dan myn geheim, myn geheim fan de kok.
(Jaja, ik wit dat jo tomaten better bûten de kuolkast bewarje kinne!)
As kok en bottelier kibje, dan heart men wêr't de bûter bliuwt…
In pear blogs ferlyn ha ik wiidweidich de túchsituaasje yn ús strjitte beskreaun. It is in drama!
No hie de frou in goed idee! Meitsje parkearplakken fan de blomperkjes. Bytiden stiet ús strjitte bomfol auto’s en dan is it puzeljen om in parkearplak. Foaral no’t der oeral ferboud en skildere wurdt. De bouploegen en de skilders sette oeral en nergens harren auto del. Boppedat hâldt de skoftkeet fan de skilders al wiken in parkearplak beset.
Fansels, dy minsken moatte harren wurk ek dwaan en it is moai dat se der binne, mar soms…
Dat de frou die in Fiximelding. Ja, soks kin tsjintwurdich. Fia de webside fan de gemeente kinne jo oer fan alles en noch wat in berjochtsje stjoere. Meastentiids wurdt der flot reagearre en yn it geunstichste gefal wurdt de melding ek oanpakt. Mei oare wurden: it wurket!
Dat wy hiene alle hoop op in 10-tal parkearplakken…
No ja. Dat giet moai net troch dus. Wer komt de gemeente mei sloppe ekskuzes oer bioferskaat, oer mislearre bloei fanwegen de drûchte en oer plannen foar de takomst.
Lês de meldingen yn it taheakke Fixi berjocht mar nei.
It meast ergerje ik my oan dat moaipraten fan de gemeente. Bloemrijk kruidenmengesel, wordt het kort afgemaaid, het niet opkomen door de droge zomer en een kruidenmengsel dat andere onkruiden verstikt…
Dus… it krûdenryk mingsel komt net op fanwegen de drûchte? Al it oare spat ta de grûn út. Ha dy dan gjin lêst fan de drûchte? Kort afgemaaid… Wol ja, mei dy ûnbidich grutte meantrekker der oerhinne fleane sadat al it ôfmeande guod oer de strjitte flocht. Weer netjes? It is in bende!
En dan it ferlechje dat der in krûdemingsel is dat oare ûnkrûden ferstikt. Dat is klearebare nonsens. Soks bestiet net. Alles komt op en neat ferstikt elkoar. In opsje is wol om der jirpels yn te poatsjen. Dat hat in âld buorman ek ris dien. De grutte jirpelplanten mei harren hege loof soarget der foar dat oare plantsjes yn it skaad fan dat loof hast net opkomme wolle. Nee, de gemeente soarget foar in rijk kruidenmengsel… Rijk en kruiden, hoe eufemistysk wolle jo it ha. Wy sizze hjir gewoan: in berch troep!
Voor de toekomst is het de bedoeling dat er een aantal jaar… Phoe, wy binne der ek noch net ôf. Dit feest hâldt noch wol even oan. Op himsels neat mis mei dat der wer bliuwende beplanting oanplante wurdt, mar praat der net sa healwiis yn om. Sis no gewoan dat it jild op is! En hâld op mei dat bioferskaatgepraat. Dêr trapet sa stadichoan gjin minske mear yn.
Parkearplakken. Dat is de oplossing. Gjin túch, gjin meanerij, gjin lêst fan drûgens en tefreden buorlju.
En no hâld ik der oer op. As de perkjes aanst wer kreas en op ‘e nij beplante binne, dan lit ik it witte…
