The hurtin’ of this world…
Ik wie der wis fan dat ik de lege toskpastatube mei dop en al yn ‘e papierkoer op ús sliepkeamer smiten hie. Mar de oare deis lei allinne noch mar de lege tube yn it ôffalbakje, sûnder dop.
Hearken. Te fûl smiten sadat de dop ûnder it bêd flein wie, sa wie myn earste gedachte. Alles ôfsocht! Under it bêd, achter it kastke, yn in lege tas. Gjin dop te bekennen. Hoe kin dat no?
Ynienen skeat my wat yn’t sin…
De frou sparret plestikdoppen foar in goed doel. En in plestik toskpastatubedop foldocht oan de ynsammeleasken. De dop wie út de papierkoer helle en yn de doaze mei doppen smiten. Wêrom net even in briefke achterlitten? Hoest net om ‘e dop te sykjen….
In dei letter, ik wie wer boppe. Wat makket dy fentilaasje in leven. Hy wie ôfrûne hjerst ek noch wol ferfongen. Is hy no al wer stikken? Ik nei it plak dêr’t de fentilaasjeynstallaasje montearre wie. Hielendal stil. Allinne it kalme sûzjen fan it ôfsûchapparaat. Dy stie plankgas, want de frou wie oan it pankoekbakken.
Ynienen skeat my (wer) wat yn’t sin… (Brike earen witte jimme noch?)
Ik nei beneden. En ja hjer, it lûd waard lûder en lûder. It soe fêst de âlde ôfsûchkape wêze. Want njonken de sintrale fentilaasje wie ek dy oanset. Ja, dat pankoekbakken komt der op oan! Al dat bakken freget hiel wat skjinne lucht…
Mar doe’t ik de keuken ynkaam die bliken dat it lûd hielendal net fan de ôfsûchapparaten kaam. It wie ús vintage mikser. Dy stie moai rûntsjes te draaien om it pankoekbeslach bakree te meitsjen. Us âld mikser makket aardich wat leven. Foaral as it oanrjocht as klankkast brûkt wurdt.
Dy mikser is al hast 50 jier âld. Krigen op ús troudei. Neat gjin Binnenste-Buiten-Chefkok-Keukenmachine. Nee, in troch de tiid ferkleure Moulinex dy’t derút sjocht as in âlde boarmasine mei izeren kloppers…
Mar hy docht in noch poerbêst! It lûd is boppe sels te hearren. Allinne moatte jo dat lûd dan wol thús bringe kinne.
De wrâld stiet yn ’e brân. En do makkest dy drok oer in pear lytse ûnbenullige saken. In plastik dop en in âlde mikser. Soe dat it lot fan in pensjonado wêze? Prottelje oer bygelyks it delstoartende sipelbakje sadat it hiele hok besiedde leit mei drûge sipelskilen? Man! Earne oars op ‘e wrâld stoarte bommen raketten del. Dy’tsto net mei in Miele opsûchje kinst.
Ach, sokke lytse ferhaaltsjes tútsje alle ellinde fan ús wrâld even fuort. Dochs…?
Pleatst: 16-03-2026 -14:30 oere - Reagearje? - Nei boppen
Sa moai…
It is sa moai om te sjen hoe’t organisaasjes de PR foar in optreden fan ús oanpakke…
(Sjoen yn Holwert, Broeksterwâld en Rinsumageast…)
Pleatst: 10-03-2026 -21:43 oere - Reagearje? - Nei boppen
Noarderframe…
Yn de grutte tsjerke fan Dokkum wie in wike lang op jûntiid it Noarderframe te sjen. In bysûndere útstalling fan nijsfoto’s en fideo’s. Dy útstalling wie prachtich foarm jûn. In karakteristike lokaasje, moai útljochte en mei nijsgjirrige foto’s.
De foto’s en fideos lieten net it wrâldnijs sjen, mar gewoane deistige saken. Ferhalen fan gewoane noarderlingen steane sintraal. Lês it hjir allegearre mar ris nei…
It moaiste ûnderdiel wie de 360° eksposysje. De winnende foto’s waarden libbensgrut, stipe troch muzyk en ferhalende stimmen, projektearre op de muorren fan de grutte tsjerke. Wat hawwe gewoane saken dan in byldingskrêft!
Om’t de frou der earder hinne west wie, waard dizze eksposysje wakker oanrekommandeare. Wy koene der hast net ûnderút. En om’t ús âldste pakesizzer in pear dagen by ús útfanhûs wie, koe dy moai mei.
Oh ja, en ferjit de iisfontein net! Sa waard ús achternei roppen doe’t wy op de lêste jûn fan dizze eksposysje yn de auto stapten. Iisfontein? Wat hat dy mei dit barren te krijen? Dy is sa moai útljochte by jûntiid. Boppedat sit hy no ris in kear echt fol mei iis, sa wie de motivaasje. No ja, de iisfontein stie njonken de grutte tsjerke, dat wy koene him net misse fansels…
Wy ha ús poerbêst fermakke. Yn in oerke koene wy alles belibje. Bêst genôch…
Mar neffens ús pakesizzer wie it wol wat simpel… It wiene gewoane foto’s hiel grut útbylde op de wite muorren. Wol in bytsje dom dat der ruten yn de muorre sieten. Dêr koe dochs neat op projektearre wurde? Dat is no it bysûndere, dat projektearen om de ruten hinne. Dat is no krekt de sjarme fan dizze eksposysje. Boppedat kamen al dy foto’s sa faak yn byld, jo hoegden neat te missen, gjin inkeld byld waard wei tusken de ramen, sa wiene myn tsjinarguminten… Mar, sa sei de pakesizzer: Der stie in gewoane laptop. Dêr’t alles op makke wie, in Windows laptop…
Ach ja, as echte Apple-fan sjogge jo dochs wat mei oare eagen, tink ik. Mar ús pakesizzer fûn it wol moai. Dat dan wol wer.
En de iisfontein? Ek mar even op ‘e foto set. Mar as dy foto no ek yn dit noarderframe passet lit ik mar yn ‘e midden...
Pleatst: 04-03-2026 -21:44 oere - Reagearje? - Nei boppen
